Leo, gökyüzünü seven genç bir pilottu. Küçük, kırmızı bir uçağı vardı ve adı 'Kırmızı Kanat'tı. Her gece, Leo uçağıyla bulutların arasında süzülür, yıldızların altında şarkı söylerdi. Ama bir gece, Leo'nun uçağının pusulası bozuldu. Bulutlar kalınlaştı ve Leo yolunu kaybetti. Etrafı saran karanlıkta, yıldızlar bile soluk görünüyordu. 'Yardıma ihtiyacım var,' diye mırıldandı Leo, 'ama kime?' Tam o anda, uzaktaki bir yıldız, göz kırpar gibi parladı. Sonra bir başkası, sonra bir diğeri... Sanki onu çağırıyorlardı.
Merakla, parlayan yıldıza doğru ilerledi. Yaklaştıkça, yıldızın aslında küçük, altın bir fener olduğunu fark etti! Fenerin içinde, minik, ışıltılı bir ateşböceği ailesi kanat çırpıyordu. 'Merhaba!' dedi en büyük ateşböceği, sesi bir çan sesi gibiydi. 'Benim adım Lumi. Gökyüzü Fenerlerinin bekçisiyim. Pusulan mı bozuldu?' Leo şaşkınlıkla başını salladı. Lumi devam etti: 'Gökyüzündeki her yıldız aslında bir fenerdir. Biz ateşböcekleri, geceleri kaybolanlara yol göstermek için onları yakarız.' Leo, etrafına baktı. Binlerce fener, her biri farklı renkte parlıyordu: mavi, mor, altın sarısı...
Lumi, Leo'ya fenerlerin sırrını anlattı: 'Her fenerin bir görevi var. Mavi fenerler, denizcilere yol gösterir. Yeşil olanlar, ormandaki hayvanlara. Gümüş fenerler ise, rüyaları çocukların yastıklarının altına taşır.' Leo, 'Peki ben eve nasıl döneceğim?' diye sordu. Lumi, antenleriyle parlak bir kırmızı feneri işaret etti. 'Kırmızı fenerler, kayıp pilotlar içindir. Onu takip et.' Kırmızı fener, Leo'yu bulutların arasından geçirerek, diğer fenerlerin yanından geçirdi. Gümüş bir fenerin yanından geçerken, içinden uyuyan bir çocuğa doğru uçan rüya kelebekleri gördü.
Yol boyunca, Leo diğer fener bekçileriyle tanıştı. Mavi bir fenerde, minik deniz yıldızları şarkı söylüyordu. Mor bir fenerde, bilge bir baykuş eski haritaları inceliyordu. Her biri Leo'ya gökyüzünün haritasını öğretti: 'Fenerler arasında gizli yollar var,' dedi baykuş. 'Onları öğrenirsen, asla kaybolmazsın.' Leo, bu yolları dikkatlice izledi. Kırmızı fener, onu gittikçe alçaltıyordu. Derken, aşağıda tanıdık ışıklar belirdi: evinin bahçesindeki küçük kulübe ve havaalanının ışıkları! Leo'nun kalbi sevinçle çarptı.
Leo, Kırmızı Kanat'ı güvenle pistine indirdi. Yukarı baktığında, kırmızı fenerin göz kırptığını gördü. O geceden sonra, Leo artık sadece bir pilot değildi; aynı zamanda bir 'Fener Dostu' oldu. Geceleri uçtuğunda, kaybolan kuş sürülerine, yönünü şaşıran balonlara ve hatta ay ışığında dans etmek isteyen bulutlara fenerlerle yol gösterdi. En güzeli de, her çocuğa gökyüzündeki yıldızların sırrını anlatmasıydı: 'Geceleri gökyüzüne bakın,' derdi. 'Gördüğünüz her yıldız, birisine yol gösteren bir fenerdir. Ve belki de sizin feneriniz, sizin için özel bir yol aydınlatıyordur.'