Bir zamanlar, adı Mert olan çok meraklı bir çocuk vardı. Mert, her şeyi sorgular, sorular sorar ve dünyanın nasıl işlediğini anlamaya çalışırdı. Bir yaz sabahı, güneş pırıl pırıl parlarken, Mert bahçede oynuyordu. Birden, ayaklarının yanında gölgesinin olmadığını fark etti. Normalde güneşli günlerde uzun bir gölgesi olurdu, ama şimdi sadece çimenler ve ayakları vardı. Çok şaşırdı! 'Gölgem nereye gitti?' diye düşündü. Annesine koştu ve 'Anne, gölgemi kaybettim!' diye heyecanla bağırdı. Annesi gülümseyerek, 'Belki de biraz maceraya çıkıp onu aramalısın,' dedi. Mert, bu fikri çok sevdi ve hemen gölgesini bulmak için yola koyuldu.
Mert, önce bahçenin köşesindeki ağacın altına baktı. Belki gölgesi saklanıyordur diye düşündü. Ama orada sadece birkaç karınca ve rengarenk çiçekler vardı. Sonra, komşularının kedisi Pamuk'u gördü. Pamuk'un gölgesi yerindeydi! Mert, 'Pamuk, benim gölgemi gördün mü?' diye sordu. Pamuk miyavlayarak kuyruğunu salladı ve bahçenin dışına doğru yürümeye başladı. Mert, Pamuk'u takip etti ve birlikte yakındaki bir ormana girdiler. Orman, yüksek ağaçlarla ve cıvıl cıvıl kuş sesleriyle doluydu. Mert, burada gölgesini bulabileceğini umuyordu, ama her yerde diğer şeylerin gölgeleri varken, onunki hâlâ yoktu.
Ormanın derinliklerinde, Mert tuhaf bir ışık gördü. Işığa doğru ilerlediğinde, parlak bir ayna buldu. Ayna, sıradan bir ayna değildi; etrafında renkli ışıklar dans ediyordu. Mert aynaya baktığında, içinde kendi yansımasını değil, gölgesini gördü! Gölgesi, aynanın içinde hareket ediyor ve el sallıyordu. Mert heyecanla, 'Gölgem, sen buradasın! Neden beni terk ettin?' diye sordu. Ayna birden konuşmaya başladı: 'Merhaba Mert! Ben Sihirli Ayna'yım. Gölgen, senin merakını test etmek için buraya saklandı. Eğer onu geri almak istiyorsan, üç bilmeceyi çözmelisin.' Mert, meraklı doğası sayesinde bilmeceleri seviyordu ve hevesle kabul etti.
Sihirli Ayna, ilk bilmeceyi sordu: 'Bazen uzun, bazen kısa, güneşle gelir, ama ışıkla kaçar. Ben neyim?' Mert düşündü ve cevabın 'gölge' olduğunu hemen anladı. 'Gölge!' diye bağırdı. Ayna mutlu bir şekilde parladı ve ikinci bilmeceyi sordu: 'Beni görürsün ama tutamazsın, benden kaçarsın ama ben seni takip ederim. Ben neyim?' Mert biraz daha düşündü ve 'Yansıma!' dedi. Ayna tekrar parladı ve son bilmeceyi sordu: 'Merak eden çocuklar için bir hazineyim, sorularla dolu, cevaplarla dolu. Ben neyim?' Mert, bunun biraz zor olduğunu düşündü, ama sonra aklına geldi: 'Bilgi!' Ayna, üç bilmeceyi de çözdüğü için Mert'i kutladı ve gölgesi aynadan çıkarak tekrar ayaklarının dibine yerleşti.
Mert, gölgesine kavuştuğu için çok mutluydu. Sihirli Ayna'ya teşekkür etti ve 'Neden gölgemi test etmek istedin?' diye sordu. Ayna, 'Çünkü senin gibi meraklı çocuklar, dünyayı keşfetmek için sorular sormalı ve bilmeceleri çözmelidir. Gölgen, senin merakının bir parçasıdır; onu kaybetmek, aslında soru sormayı bırakmak gibidir,' dedi. Mert, bunu anladı ve asla merak etmeyi bırakmayacağına söz verdi. Pamuk'la birlikte evine döndü ve annesine macerasını anlattı. O günden sonra, Mert her gün yeni şeyler öğrendi ve gölgesi hep yanında kaldı, onun meraklı yolculuklarının bir arkadaşı oldu.