Uzak bir vadiye yağmurdan sonra gökkuşağı her zamankinden daha soluk görünmüştü. Rengarenk kanatlarıyla uçan Peri Kelebeği, arkadaşı gökkuşağının bu haline çok üzüldü. 'Renklerimizi geri getirmeliyiz!' diye düşündü. Minik çantasına bir fırça ve boya paleti aldı, ama ne yazık ki paleti bomboştu. Tüm renkler kaybolmuştu. Peri Kelebeği, dünyanın en güzel renklerini bulmak için büyük bir maceraya atılmaya karar verdi. İlk durağı, güneşin ilk ışıklarının vurduğu Çiy Damlası Vadisi'ydi.
Çiy Damlası Vadisi'ne vardığında, milyonlarca çiy damlasının güneşte pırıl pırıl parladığını gördü. 'İşte ilk rengim!' diye sevindi Peri Kelebeği. Bir çiçeğin yaprağındaki damlayı dikkatlice paletine aktardı. Damla palete değdiğinde, en saf beyaz renge dönüştü. Fakat beyaz tek başına gökkuşağını boyamaya yetmezdi. Yaşlı bir kaplumbağa ona, 'Renklerin kraliçesi Kırmızı'yı arıyorsan, Gün Batımı Tepesi'ne gitmelisin' dedi. Peri Kelebeği, kanatlarını hızla çırparak yola koyuldu.
Gün Batımı Tepesi'ne vardığında, gökyüzü turuncu ve kırmızının en muhteşem tonlarıyla boyanmıştı. Peri Kelebeği, bulutlardan bir parça kırmızı yakalamaya çalıştı ama renkler elinden kayıp gidiyordu. Tam umudunu kaybedecekken, minik bir ateş böceği yanına kondu. 'Ben sana yardım edebilirim' dedi. Ateş böceği, minik ışığını parlatınca, palette harika bir kırmızı renk belirdi. 'Teşekkür ederim!' diyen Peri Kelebeği, sıradaki rengi olan turuncu için Portakal Bahçesi'ne doğru uçtu.
Portakal Bahçesi, mis kokulu turuncu portakallarla doluydu. Peri Kelebeği, olgun bir portakaldan bir damla özsu topladı. Paletine damladığı anda, canlı bir turuncu renge dönüştü. Bu sırada, bahçenin bekçisi yeşil bir tırtıl ona seslendi: 'Sarı rengi arıyorsan, Ayçiçeği Tarlası'na git. Orada güneşin kendisi kadar parlak sarılar bulacaksın.' Peri Kelebeği, tırtıla teşekkür edip hemen yola çıktı. Kanatları turuncu rengin verdiği mutlulukla daha hızlı çırpınıyordu.
Ayçiçeği Tarlası, binlerce sarı çiçekle doluydu. Her ayçiçeği adeta minik bir güneş gibi parlıyordu. Peri Kelebeği, en büyük ayçiçeğinden bir miktar polen topladı. Polen paletinde ışıl ışıl bir sarıya dönüştü. Tam bu sırada, mavi rengi nerede bulacağını düşünürken, üzerinden mavi bir kuş sürüsü geçti. Kuşlardan biri, 'Mavi için Göl Kenarı'na git!' diye öttü. Peri Kelebeği, dört rengi toplamanın heyecanıyla hemen yönünü değiştirdi.
Göl Kenarı'nda su o kadar berraktı ki, gökyüzünün mavisini tamamen yansıtıyordu. Peri Kelebeği, paletini suya dokundurduğunda, en derin mavi rengiyle doldu. Fakat gökkuşağı için bir renk daha eksikti: mor. Gölün kenarındaki bilge bir kurbağa, 'Mor rengi sadece Gece Çiçekleri verir. Onlar sadece ay ışığında açar' dedi. Peri Kelebeği, gün batımına kadar sabırla bekledi. Ay doğduğunda, gerçekten de mor çiçekler açmaya başladı.
Gece Çiçekleri'nden topladığı özle paleti tamamen dolmuştu. Artık tüm renkler hazırdı: beyaz, kırmızı, turuncu, sarı, mavi ve mor. Peri Kelebeği, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte soluk gökkuşağının yanına uçtu. Paletindeki renkleri dikkatle karıştırarak fırçasını boyadı. İlk olarak kırmızıyı sürdüğünde, gökkuşağı canlanmaya başladı. Sonra turuncu, sarı... Her renk değdiğinde gökkuşağı biraz daha parladı.
Peri Kelebeği son rengi olan moru da boyadığında, gökkuşağı eskisinden daha güzel parlıyordu. Tüm hayvanlar bu muhteşem manzarayı izlemek için toplandı. Gökkuşağı, Peri Kelebeği'ne teşekkür etmek için özel bir ışık gönderdi. Bu ışık kelebeğin kanatlarına değdiğinde, artık sadece kendi rengiyle değil, gökkuşağının tüm renkleriyle parlıyordu. O günden sonra, Peri Kelebeği'nin kanatları her yağmur sonrası gökkuşağını hatırlattı ve renklerin asla solmaması için dünyayı dolaşarak herkese renklerin önemini anlattı.