Uzayın derinliklerinde, diğer meteorlardan çok farklı bir meteor yaşardı. Adı Mete'ydi. Diğerleri sadece hızla kayıp giderken, Mete yavaşça süzülür, etrafındaki güzellikleri izlerdi. Sırtında küçük bir sırt çantası vardı ve içinde boş cam kavanozlar taşırdı. Mete'nin en büyük hayali, her gezegenden bir hatıra toplamaktı. Bir gün, 'Bugün başlayacağım!' diye heyecanla bağırdı. İlk durağı, parlak mavi bir gezegen olan Maviyıldız'dı. Yaklaştıkça, gezegenin etrafında dans eden ışık halkalarını gördü. 'Ne kadar güzel!' diye mırıldandı. Yavaşça gezegene yaklaştı ve sırt çantasından bir kavanoz çıkardı. Işık halkalarından bir tanesi, Mete'nin kavanozuna süzüldü. İçi mavi, altın ve gümüş ışıklarla doldu. Mete kavanozun kapağını kapatırken, 'İlk hatıram!' diye sevinçle şarkı söyledi.
Sonraki durağı, rengarenk çiçeklerle kaplı Çiçekgezegendi. Bu gezegende ağaçlar pembe, mor ve turuncu yapraklara sahipti ve havada uçuşan tohumlar minik ışıklar saçıyordu. Mete gezegene indiğinde, ayaklarının altındaki yumuşak çimenlerde zıplamaya başladı. 'Buraya bak!' diye seslendi küçük bir kelebek. Kelebek, kanatlarında gökkuşağı renkleri taşıyordu. 'Senin koleksiyonuna bir hatıra eklemek ister misin?' diye sordu kelebek. Mete heyecanla başını salladı. Kelebek, kanatlarından birinden parlayan bir toz çıkardı ve Mete'nin açtığı kavanoza bıraktı. Toz, kavanozun içinde yavaşça dönmeye ve renk değiştirmeye başladı. 'Teşekkür ederim!' dedi Mete minnettarlıkla. 'Bu, en güzel hatıralarımdan biri olacak.'
Yolculuğuna devam eden Mete, şimdi de müzik sesleri duyduğu bir gezegene yaklaşıyordu. Adı Notagezen olan bu gezegende, rüzgar eserken ağaçlar melodi, nehirler ise ritim üretiyordu. Mete indiğinde, küçük taşların zıplayarak bir şarkı oluşturduğunu gördü. 'Merhaba!' dedi neşeli bir nota şeklindeki yaratık. 'Senin şarkını duymak ister misin?' Mete merakla evet dedi. Nota yaratık, Mete'nin etrafında dönmeye başladı ve havaya bir dizi parlak, müzik notası bıraktı. Notalar, Mete'nin kavanozuna girdi ve içeride hafif bir melodi çalmaya başladı. Mete, kavanozu kulağına götürdüğünde, gezegenin en güzel şarkısını duyabiliyordu. 'Bu harika!' diye fısıldadı. 'Artık bu şarkıyı her zaman dinleyebilirim.'
Dördüncü durağı, her şeyin yumuşak ve peluş olduğu Bulutgezegendi. Burada bulutlar yere kadar iniyor, üzerinde zıplayabiliyordunuz. Mete, bir bulutun üzerine atladı ve sanki dev bir yastıkta sıçrıyormuş gibi hissetti. 'Merhaba gezgin!' dedi yumuşak bir ses. Konuşan, parlak turuncu bir buluttu. 'Bu gezegenden bir hatıra ister misin?' Mete gülümseyerek kavanozunu uzattı. Turuncu bulut, küçük bir parçasını koparıp kavanoza bıraktı. Bulut parçası, kavanozun içinde yavaşça sallanıyor ve ılık, rahatlatıcı bir ışık yayıyordu. 'Bunu uyumak istediğimde yanıma koyacağım,' dedi Mete. 'Rüyalarımı güzelleştireceğine eminim.' Bulutgezegenden ayrılırken, Mete'nin sırt çantası dört farklı hatırayla doluydu.
Mete, beşinci gezegen olan Işıkgezegen'e vardığında gözleri kamaştı. Burada her şey kristalden yapılmıştı ve güneş ışığı vurduğunda binlerce gökkuşağı oluşuyordu. Küçük bir kristal kuş, Mete'ye doğru uçtu. 'Hoş geldin!' diye cıvıldadı. 'Buradan ne almak istersin?' Mete etrafına baktı ve bir fikir geldi aklına. 'Güneşin kristallere vurduğu anı hatırlamak isterim,' dedi. Kristal kuş kanatlarını çırptı ve bir kristal parçasının içinde yakaladığı küçük bir güneş ışınını Mete'nin kavanozuna yönlendirdi. Işın, kavanozun içinde parıldıyor ve duvarlara minik gökkuşakları yansıtıyordu. Mete, 'Bu ışık hiç sönmeyecek,' diye düşündü mutlulukla. Artık beş farklı gezegenden beş harika hatırası vardı.
Mete yolculuğuna devam ederken, sırt çantasındaki kavanozların her birinin farklı renkte parlıyor olması dikkatini çekti. Maviyıldız'ın ışığı mavi, Çiçekgezegen'in tozu gökkuşağı renklerinde, Notagezen'in melodisi altın renginde, Bulutgezegen'in bulutu turuncu ve Işıkgezegen'in ışını beyaz parlıyordu. 'Bu hatıraları herkese göstermeliyim!' diye düşündü Mete. Diğer meteorların yanına döndüğünde, onlara koleksiyonunu gösterdi. Her kavanozu açtığında, o gezegenin sihri etrafa yayıldı: ışıklar, müzik, renkler ve yumuşak bulutlar. Diğer meteorlar hayranlık içinde kaldı. 'Artık biz de yavaşlayıp etrafımızdaki güzellikleri toplayabiliriz,' dedi yaşlı bir meteor. Mete gülümsedi. 'En güzel hatıralar, paylaştığımızda daha da güzelleşir.' O gece, tüm meteorlar Mete'nin hatıralarının ışığı altında uyudu ve renkli rüyalar gördü.
Ertesi sabah, Mete yeni bir karar verdi. 'Her gezegenden bir hatıra topladım ama aslında en değerli hatıra, bu yolculuğun kendisiydi,' diye düşündü. Diğer meteorlara döndü ve 'Hep birlikte daha fazla gezegen keşfedelim ve hatıralarımızı çoğaltalım!' diye önerdi. Diğer meteorlar sevinçle kabul etti. Böylece Mete, artık yalnız bir gezgin değildi. Yanında yeni arkadaşları vardı ve birlikte uzayın daha önce görmedikleri köşelerine doğru yola çıktılar. Mete'nin sırt çantasındaki kavanozlar, sadece gezegenlerden hatıralar değil, aynı zamanda yeni arkadaşlıklar ve maceralarla da doluydu. Ve o gece, Aydede gökyüzünde parladığında, Mete'ye göz kırptı ve 'İyi iş çıkardın, küçük gezgin,' dedi sanki. Mete, Aydede'ye gülümsedi ve yıldızların arasında, bir sonraki harika hatırayı aramaya devam etti.