Leo, her sabah uyandığında yatağının üzerinde parlayan altın tozları görürdü. Bu tozlar, gece boyunca hangi masal diyarında dolaştığının işaretiydi. Bir sabah uyandığında, yastığının altında minik bir gümüş anahtar buldu. Anahtar, ışık saçıyor ve hafifçe titriyordu. Leo, anahtarı avucunda tuttuğunda, odasının duvarında daha önce hiç görmediği bir kapı belirdi. Kapı, bulutlardan ve yıldızlardan yapılmış gibiydi ve üzerinde 'Rüya Kapısı' yazıyordu. Leo, heyecanla kapıyı açtı.
Kapıdan geçer geçmez kendini dev bir kitabın içinde buldu. Sayfalar, yemyeşil çimenlerden oluşuyordu ve cümleler, rengarenk çiçeklerle yazılmıştı. Havada uçuşan kelimeler, Leo'nun etrafında dans ediyordu. Aniden, konuşan bir Tüy Kalem yanına zıpladı. 'Merhaba Leo! Bugünkü masalımız, Kayıp Renkler Bahçesi'ni kurtarmakla ilgili. Bahçenin renkleri, Kelime Hırsızı tarafından çalındı,' diye heyecanla anlattı Tüy Kalem. Leo, hemen maceraya atılmaya hazırdı.
Tüy Kalem, Leo'yu bahçenin girişine götürdü. Burası, gri ve solgun görünüyordu. Çiçekler başını önüne eğmiş, ağaçlar yapraklarını dökmüştü. Küçük bir kelebek, kanatlarının rengi solduğu için uçamıyordu. 'Kelime Hırsızı, renkleri tanımlayan kelimeleri çaldı,' diye fısıldadı kelebek. 'Kırmızı, mavi, sarı... hepsi gitti. Onları bulmalıyız.' Leo, 'Peki nerede saklıyor?' diye sordu. Tüy Kalem, burnunu havaya kaldırıp, 'Kuzeydeki Bulutlu Dağlar'da, Kelime Kalesi'nde olmalı,' dedi.
Yolculukları sırasında, Konuşan Bir Nehir ile karşılaştılar. Nehir, normalde şırıl şırıl akardı ama şimdi sessiz ve durgundu. 'Kelime Hırsızı, 'şırıltı' kelimesini de çaldı,' diye mırıldandı nehir. Leo, nehre yardım etmek istedi. Tüy Kalem, Leo'ya sihirli gücünü hatırlattı: O, her masalda yeni bir yetenek kazanıyordu. Bugünkü yeteneği, 'Hayal Gücüyle Çizim'di. Leo, parmağıyla havaya bir 'şırıltı' resmi çizdi. Çizim, gerçek olup nehre düştü ve nehir yeniden neşeyle akmaya, şarkı söylemeye başladı.
Bulutlu Dağlar'a vardıklarında, dev bir kelime yığınından oluşan bir kale gördüler. Kale, 'sevgi', 'neşe', 'macera' gibi güzel kelimelerle beraber, çalınmış renk kelimelerini de içeriyordu. Kelime Hırsızı aslında küçük, üşümüş bir yaratıktı. Yanlızlıktan, kelimeleri toplayıp onlarla sarılıp uyuyordu. Leo, ona kızmak yerine, 'Renkleri geri verirsen, seninle oyun oynayabilir ve sana yeni kelimeler öğretebilirim,' dedi. Hırsız'ın gözleri parladı.
Kelime Hırsızı, çaldığı tüm renk kelimelerini serbest bıraktı. Kelimeler, kelebekler gibi kanat çırparak bahçeye doğru uçtular. Leo, Hırsız'a 'arkadaşlık' ve 'paylaşmak' gibi yeni, sıcak kelimeler verdi. Bahçeye döndüklerinde, her şey yeniden canlanmıştı. Çiçekler kırmızı, mavi, sarı renklere bürünmüş, ağaçlar yemyeşil olmuştu. Kelebek, rengarenk kanatlarıyla gökyüzünde dans ediyordu. Herkes Leo'ya teşekkür etti. Tüy Kalem, 'Bugünkü masalımız bitti. Ama yarın yeni bir kapı açılacak,' dedi.
Leo, Rüya Kapısı'ndan odasına geri döndü. Yatağının kenarında, gümüş anahtar parlamaya devam ediyordu. Artık sadece bir masal kahramanı değil, aynı zamanda masallardaki dostluk ve yardımlaşmanın gerçek dünyaya taşıyıcısı olduğunu biliyordu. Ertesi sabah, yastığının altında minik bir deniz kabuğu buldu. Kapı, bu sefer okyanus dalgaları şeklindeydi. Leo, gülümsedi. Yeni macera başlıyordu.