Leyla, uykuya dalmakta her zaman biraz zorlanan bir çocuktu. Yatağına uzandığında gözleri bir türlü kapanmak bilmez, zihni bir kelebek sürüsü gibi oradan oraya uçuşurdu. Ta ki bir gece, annesinin odasından tuhaf bir ışık sızana kadar. Merakla yatağından fırlayıp kapı aralığından baktığında, annesinin elinde gümüş renkli, ışıltılı bir ütü olduğunu gördü. Ama bu sıradan bir ütü değildi! Ütülediği şeyler ise pamuk gibi yumuşak, rengarenk parıldayan bulutlardı. 'Anne, bunlar ne?' diye fısıldadı Leyla hayretle. Annesi gülümseyerek döndü, 'Bunlar rüya bulutları, tatlım. Buruş buruş olmuş, karışmış rüyaları düzeltiyorum ki sen ve diğer çocuklar güzel düşler görebilesiniz.'
Annesi, Leyla'yı yanına çağırdı ve ona sihirli ütünün sırrını anlattı. 'Bak,' dedi, eline mavi ve mor renklerde ışıldayan buruşuk bir bulut aldı. 'Bu rüya, bir çocuk uykuya dalarken biraz korkmuş. İçinde karanlık bir orman ve kaybolmuş hissi var.' Gümüş ütüyü nazikçe bulutun üzerinde gezdirtti. Ütü her değdiğinde, bulut düzgünleşiyor, renkleri daha canlı ve parlak hale geliyordu. Karanlık orman, sihirli ateş böceklerinin aydınlattığı, dost canlısı hayvanların yaşadığı bir yer olmuştu. 'İşte şimdi oldu,' dedi anne memnuniyetle. 'Bu rüya artık bir macera rüyası.'
Leyla, büyülenmişti. 'Peki tüm bu güzel rüyalar nereye gidiyor?' diye sordu. Annesi, pencereden dışarıyı, gökyüzünü işaret etti. 'Gümüş Düşler Gezegeni'ne, orada herkes kendi rüyasını alıyor. Bak, şu parlak, gümüş rengi yıldızı görüyor musun?' Leyla, annesinin gösterdiği, diğerlerinden daha büyük ve ışıltılı bir yıldıza baktı. Annesi, düzeltilmiş rüya bulutlarını nazikçe toplayıp pencereden üfledi. Bulutlar, bir kelebek sürüsü gibi havada süzülerek o parlak yıldıza doğru uçtular. 'Her gece, dünyadaki tüm Rüya Ütücüsü Anneler, çocuklar için hazırladıkları düşleri oraya gönderirler.'
Ertesi gece, Leyla'nın annesi ona küçük bir sürpriz yaptı. Leyla'ya, özel bir rüya bulutu getirmişti. 'Bu senin rüyan, Leyla. Ama biraz karışmış. İçinde okul, park, uçan filler ve konuşan çiçekler hep bir arada. Gel beraber düzeltelim.' Leyla, heyecanla annesinin yanına oturdu. Annesi onun elini, sihirli ütünün sapına koydu ve birlikte, Leyla'nın rüyasını ütülemeye başladılar. Leyla, en çok parkta oynamayı ve konuşan çiçekleri sevdiğini söyledi. Ütü, buluta değdikçe, okul sahnesi yavaş yavaş kayboldu, yerini rengarenk çiçeklerle dolu, güneşli bir park aldı. Uçan filler ise, bulutların üzerinde oynayan sevimli sincaplara dönüştü. 'Harika oldu!' diye sevindi Leyla.
Birkaç gece sonra, annesi biraz üzgün görünüyordu. 'Bir sorun var,' dedi. 'Gümüş Düşler Gezegeni'ne giden yolda, Düş Karıştıran Rüzgarlar esmeye başladı. Rüya bulutlarımızın yolu şaşırmasından korkuyorum.' Leyla endişelendi. 'Ne yapabiliriz anne?' Annesi düşündü. 'Belki de rüyaları biraz daha güçlü, biraz daha parlak hale getirmeliyiz ki, rüzgarlar onları karıştıramasın.' O gece, birlikte çalıştılar. Her rüya bulutunu daha özenle, daha fazla sevgi ve neşe düşüncesiyle ütülediler. Leyla, her buluta fısıldayarak güzel şeyler söyledi. Ütüledikleri bulutlar, adeta altın tozu serpilmiş gibi ışıldamaya başladı.
Güçlendirilmiş, ışıltılı rüya bulutlarını pencereden gönderdiklerinde, mucizevi bir şey oldu. Düş Karıştıran Rüzgarlar, bu parlak bulutlara yaklaştığında, onların sıcaklığı ve güzelliği karşısında yumuşadılar. Rüzgarların gri rengi, pembeye ve maviye dönüştü. Artık karıştırmak yerine, rüya bulutlarını nazikçe sallayıp, Gümüş Düşler Gezegeni'ne doğru daha hızlı ve güvenli bir şekilde taşımaya başladılar. Leyla ve annesi sevinçle birbirine baktı. 'Başardık!' diye fısıldadı Leyla. Annesi onu kucakladı. 'Birlikte her şeyi başarabiliriz. Senin sevgin, rüyalara en büyük gücü verdi.'
O günden sonra, Leyla artık uykuya dalmakta hiç zorlanmıyordu. Gözlerini kapattığında, annesinin gümüş ütüsünün ılık, güven verici ışığını hayal ediyor ve kendisini bekleyen rengarenk, pürüzsüz bir rüya bulutunun üzerine yumuşacık düştüğünü hissediyordu. Bazen rüyasında, Gümüş Düşler Gezegeni'ni ziyaret ediyor, orada toplanan binlerce parlak rüyayı seyrediyordu. Uyandığında ise her zaman yanaklarında bir gülümseme, kalbinde bir huzur oluyordu. Ve en güzeli, bazen annesi sabah onu uyandırdığında, 'Geceleri senin için özel bir rüya hazırladım,' deyip göz kırpıyordu. Leyla, dünyadaki en şanslı çocuk olduğunu düşünüyordu, çünkü onun bir Rüya Ütücüsü Annesi vardı.