Leyla, büyükannesinin eski sandığında tozlu bir hazine keşfetti: altın çerçeveli, küçük, sihirli bir cep aynası. Büyükannesi ona, 'Bu ayna özel, Leyla. İçinde zamanın sırrını saklıyor,' demişti. Leyla aynaya baktığında, sadece kendi yansımasını değil, etrafında dans eden minik saatler ve kum saatleri gördü. Ayna, hafifçe titreyerek, 'Beni çevir, zamanı geri sarayım,' diye fısıldadı adeta. Leyla, heyecanla aynanın arkasındaki minik kurma kolunu çevirdi ve aniden odasındaki her şey bulanıklaşıp geriye doğru akmaya başladı!
Leyla kendini, daha önce kırdığı en sevdiği vazosunun paramparça olmadan önceki halinde, odasında dururken buldu. Zaman geri sarılmıştı! Aynayı tekrar çevirip ileri sardığında, her şey normale döndü. Ertesi gün, parkta oynarken, arkadaşı Can'ın düşüp dizini yaraladığını gördü. Hemen aynayı çıkarıp kurma kolunu çevirdi ve zamanı, Can'ın düşmeden hemen önceki ana geri sardı. Leyla, 'Can, dikkat et!' diye bağırdı ve Can, düşmekten kurtuldu. İkisi de şaşkındı; sihirli ayna, kötü şeyleri düzeltmek için kullanılabilirdi!
Ancak Leyla, aynayı çok sık kullanmaya başladı: ödevini unuttuğunda, kavga ettiğinde veya küçük hatalar yaptığında hemen zamanı geri sarıyordu. Bir gün, aynaya baktığında, yansımasının biraz daha soluk ve yorgun göründüğünü fark etti. Ayna, 'Her geri sarma, biraz anıyı siler, Leyla,' diye uyardı onu. Leyla, en sevdiği doğum günü partisini hatırlamaya çalıştı, ama aklına sadece bulanık görüntüler geldi. Çok korktu; eğer böyle devam ederse, tüm güzel anılarını kaybedebilirdi!
Leyla, büyükannesine koşup endişelerini anlattı. Büyükannesi onu kucaklayıp, 'Sevgili kızım, zaman ileri akar; hatalarımız ve mutluluklarımız, bizi biz yapan şeylerdir. Bu ayna, sadece gerçekten önemli anlar için, ders almak için kullanılmalı,' dedi. Leyla, aynayı bir daha asla küçük hatalar için kullanmamaya karar verdi. Onun yerine, daha dikkatli olmayı ve her anın değerini bilmeyi öğrendi. Aynayı, sadece acil durumlarda kullanmak üzere, sandığına geri koydu.
Zaman geçti ve Leyla büyüdü. Bir gün, küçük kardeşi Ali, cep aynasını buldu ve merakla kurmaya başladı. Leyla onu durdurup, 'Bu ayna sihirli, ama en büyük sihir, zamanı doğru kullanmakta,' diye anlattı. Ali'ye, aynanın hikayesini ve her saniyenin değerli olduğunu öğretti. Birlikte, aynayı sadece yılda bir kez, yılbaşı gecesi, geçmiş yıldan bir güzel anıyı hatırlamak için kullanmaya karar verdiler. Ve o gece, ayna, yıldızlar gibi parlayarak, onlara unutulmaz mutluluklar yansıttı.