Uzun zaman önce, yıldızların altında uyuyan bir kasabada, Mert adında bir çocuk yaşardı. Mert'in en sevdiği şey uyumaktı. Öyle tembeldi ki, sabahları okula gitmek için yataktan kalkmak ona dünyanın en zor işi gibi gelirdi. Bir gün, annesi ona parlak kırmızı bir ayakkabı hediye etti. 'Bunlar sihirli ayakkabılar,' dedi annesi gülümseyerek. 'Belki seni biraz hareketlendirirler.' Mert ayakkabıları giydi ve hemen yatağına uzandı. O gece, ayakkabılar hafifçe parlamaya başladı.
Mert uyandığında kendini yatağının üzerinde havada süzülürken buldu! Ayakkabıları onu yavaşça odanın içinde gezdirmeye başlamıştı. Önce kitaplığın yanına götürdüler, sonra pencerenin önüne. Mert hem korkmuş hem de heyecanlanmıştı. Ayakkabılar pencereden dışarı çıktı ve onu gece gökyüzüne doğru taşımaya başladı. Yıldızlar etraflarında dans ediyor, ay onlara gülümsüyordu. 'Nereye gidiyoruz?' diye sordu Mert şaşkınlıkla.
Ayakkabılar Mert'i bulutların arasından geçirerek renkli bir balonun yanına götürdü. Balonun sepetinde, gözlüklü yaşlı bir adam oturuyordu. 'Hoş geldin, gezgin!' dedi yaşlı adam. 'Ben Profesör Rüzgar, dünyanın hikayelerini topluyorum. Ayakkabıların seni bana getirdi çünkü senin de bir hikayen olmalı.' Mert utana sıkıla, 'Ama ben sadece uyumayı seviyorum,' diye mırıldandı. Profesör güldü: 'O zaman sana dünyanın en ilginç uyku hikayelerini göstereyim!'
Balonla Afrika savanlarına indiler. Ayakkabılar Mert'i yere indirdi ve orada, bir aslan ailesinin gölgede şekerleme yaptığını gördüler. 'Aslanlar günde 20 saat uyur,' diye açıkladı Profesör. 'Ama uyanık olduklarında, krallar gibi avlanır ve ailelerini korurlar.' Mert hayretle izledi. Sonra ayakkabılar onları denizin derinliklerine götürdü. Parlayan denizanalarının arasında yunusların nasıl bir gözü açık uyuduklarını gördü. Her canlının kendine özel bir uyku şekli vardı!
Seyahat devam etti. Ayakkabılar Mert'i Kuzey Kutbu'na götürdü. Burada kutup ayılarının karlarda kestirdiğini gördü. Profesör, 'Bazı hayvanlar kış uykusuna yatar, tüm mevsim boyunca uyurlar,' dedi. Mert düşündü: 'Belki de ben de bir kış ayısıyım!' Ama ayakkabılar onu daha da yükseklere, bulutların üzerine çıkardı. Burada, rüya toplayıcılarıyla tanıştı - gece boyunca insanların rüyalarını toplayan minik, ışıltılı yaratıklar. Onlara yardım ederek, renkli rüya baloncuklarını topladı.
En sonunda, ayakkabılar Mert'i dev bir kütüphaneye götürdü. Duvarlar uykuyla ilgili kitaplarla doluydu. Profesör, 'Uyku güçlüdür,' dedi. 'Bedenimizi ve zihnimizi onarır. Ama asıl sihir, uyandıktan sonra yaptıklarımızdadır.' Mert artık anlamıştı. Ayakkabılar ona dünyayı göstermişti ki, uyanıkken de ne kadar çok keşfedilecek şey olduğunu görsün. Profesörle vedalaştı ve ayakkabılar onu evine doğru uçurmaya başladı. Yolda, güneş ufukta yükseliyordu.
Mert yatağına geri döndüğünde, sabah olmak üzereydi. Ayakkabılar artık parlamıyordu ama Mert'in içi heyecanla doluydu. O gün, ilk defa alarm çalmadan uyandı! Ayakkabılarını giydi ve dışarı çıktı. Bahçede kuşları izledi, komşusunun kedisini sevdi, ve okula koşarak gitti. Artık sadece uyumak değil, uyanıkken de dünyayı keşfetmek istiyordu. Geceleri ise, ayakkabılarının onu yeniden maceralara götürmesini hayal ederek uyuyordu. Belki de ayakkabılar gerçekten sihirliydi, ya da belki sihir, Mert'in içindeki merakta saklıydı.