Elif'in en sevdiği şey, annesinin her gece okuduğu 'Sihirli Orman' masal kitabıydı. Kitabın kırmızı kadife kapağında altın yaldızlı harfler parlardı. Bir gece, Elif uykuya dalmak üzereyken tuhaf bir şey fark etti. Kitabın sayfalarından minik, ışıklı harfler uçup çıkıyor, odanın tavanında dans ediyorlardı! 'A' harfi bir kelebek gibi kanat çırpıyor, 'M' harfi salıncakta sallanıyordu. Elif gözlerini ovuşturdu. Acaba rüya mı görüyordu?
Ertesi sabah Elif uyandığında, kitabı açtı ve büyük bir şaşkınlık yaşadı. Sayfalardaki bazı kelimeler eksikti! 'Sihirli Orman' yazısı 'Sihirli Or...' olmuştu. 'Prenses' kelimesinden 'P' harfi kaybolmuştu. Kitap sanki hasta olmuş gibiydi. Elif endişeyle annesine koştu. Annesi kitaba baktı ve gülümseyerek 'Belki de harfler biraz gezintiye çıkmak istemiştir' dedi. Ama Elif içinden, bu işte bir gizem olduğunu hissediyordu.
O gece Elif uyumamaya karar verdi. Gözlerini kitaba dikti ve bekledi. Saat gece yarısını gösterdiğinde, kitabın sayfaları yeniden parlamaya başladı. Bu sefer harfler sadece uçmuyor, sanki bir acelesi varmış gibi hızla pencereye doğru kaçıyorlardı! Elif pijamalarıyla yataktan fırladı ve pencereden dışarı baktı. Harfler, ay ışığında parlayarak uzaklara doğru uçuyorlardı. Peşlerinden gitmeliydi!
Elif sessizce evden çıktı ve ışıklı harflerin izini takip etti. Harfler onu mahallenin sonundaki yaşlı kütüphaneye götürdü. Kütüphane kapalı olmasına rağmen, pencerelerinden garip bir ışık sızıyordu. Elif kapıyı itti ve içeri girdiğinde gördüğü manzara karşısında nefesi kesildi. Kayıp harfler, kütüphanenin tavanında dönüp duran dev bir girdap oluşturmuştu!
Kütüphanenin ortasında, üzgün görünen yaşlı bir kitap vardı. Cildi solmuş, sayfaları buruş buruştu. 'Ben Uyku Kitabı'yım' diye fısıldadı kitap. 'Çocuklar artık uyumadan önce kitap okumayı unuttukça, harflerim kaçmaya başladı. Eğer tüm harflerim giderse, ben de yok olacağım ve hiçbir çocuk rüyalarında maceraya atılamayacak.' Elif'in kalbi sızladı. Harfleri geri getirmenin bir yolunu bulmalıydı.
Elif aklına parlak bir fikir geldi. Kütüphanenin sessizliğini bozarak, 'Sihirli Orman' kitabından hatırladığı masalı anlatmaya başladı: 'Bir varmış, bir yokmuş, sihirli bir ormanda...' Anlattıkça, tuhaf bir şey oldu. Havada dönen harfler yavaşladı. Elif masalı anlatmaya devam etti: '...cesur bir prenses varmış...' 'P' harfi girdaptan ayrılıp Elif'in etrafında dans etmeye başladı!
Elif masal anlatmaya devam ettikçe, daha fazla harf girdaptan ayrılıp onun etrafında toplandı. 'O' harfi bir halka oluşturdu, 'R' harfi gururla dikildi, 'M' harfi tekrar salıncağa bindi. Sonunda tüm harfler, Elif'in masalının etrafında parlak bir ışık kümesi oluşturdular. Uyku Kitabı yavaşça 'Teşekkür ederim' dedi. 'Senin hikayen harflerimi geri çağırdı. Ama onları asıl evlerine, diğer kitaplara geri götürmeliyiz.'
Elif ve Uyku Kitabı, harfleri tek tek topladılar. Her harf, kütüphanedeki doğru kitabın üzerine konduğunda, o kitap hafifçe parlıyordu. 'A' harfi 'Alice Harikalar Diyarında'na, 'S' harfi 'Sindrella'ya geri döndü. Sabahın ilk ışıkları pencereye vurduğunda, son harf de yerine dönmüştü. Uyku Kitabı artık genç ve canlı görünüyordu. 'Artık her gece çocukların rüyalarına gidebilirim' dedi mutlulukla.
Elif eve döndüğünde, 'Sihirli Orman' kitabının tüm harflerinin geri döndüğünü gördü. O gece, annesi kitabı okurken, Elif harflerin hafifçe parladığını fark etti. Artık biliyordu ki, her okunan masal, kitaplardaki harfleri güçlendiriyordu. Ertesi gün okulda, tüm arkadaşlarına bir sır verdi: 'Eğer harflerin kaçmasını istemiyorsanız, her gece bir masal okuyun!' Ve o günden sonra, mahalledeki tüm çocuklar yatmadan önce kitap okumaya başladılar.