Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanın kenarında, Ay Işığı Köyü adında küçük bir köy varmış. Bu köyde yaşayan iki çok iyi arkadaş varmış: biri minicik bir çocuk olan Efe, diğeri ise köyün en sevdiği ressamı olan Ali. Efe, her gün Ali’nin resimlerine hayran hayran bakarmış. Ali de Efe’ye neşeyle resimlerini gösterir, birlikte gülerler, birlikte oyunlar oynarlarmış. Herkes onların bu güzel dostluğuna gıptayla bakarmış.
Bir gün, Ali köy meydanında yeni bir resim yaparken, Efe heyecanla koşup yanına gelmiş. “Ali! Ali! Bugün gökyüzünde iki yıldız birbirine çok yakın parladı. Acaba onlar da bizim gibi iyi arkadaşlar mı?” diye sormuş. Ali gülümseyerek cevap vermiş: “Belki de öyledir Efe. Yıldızlar da tıpkı insanlar gibi birbirine değer verir, birlikte parlamayı sever.” Efe çok mutlu olmuş, çünkü Ali ona hep güzel şeyler öğretirmiş.
Günler geçmiş, aylar geçmiş. Efe artık büyümüş, genç bir adam olmuş. Yine Ali ile birlikte vakit geçirmeyi severmiş. Ali ise her zamanki gibi sevgi dolu ve neşeliymiş. Bir akşam, köyde yapılacak büyük bir yıldız festivali varmış. Herkes gökyüzündeki en parlak yıldızı izlemek için hazırlanıyormuş. Efe, Ali’ye yanına gelmiş ve yıllardır içinde sakladığı duyguları paylaşmış: “Ali, ben sana senden habersiz çok değer veriyorum. Sen benim en iyi arkadaşımsın ve belki de senden hoşlanıyorum.”
Ali önce şaşırmış, sonra gözlerinin içi gülerek cevap vermiş: “Efe, sen benim için de çok özelsin. Sen olmadan benim resimlerim renklerini bulamazdı. İkimiz birbirimize sevgiyle bağlıyız, tıpkı o iki yıldız gibi.” O gece gökyüzünde, tıpkı yıllar önce gördükleri gibi, iki yıldız yan yana parlamış. Efe ve Ali el ele tutuşup o yıldızlara bakmış. Mutluluklarından kimseye söz edemezlermiş ama içleri, o yıldızlardan bile daha parlakmış.
Festival gecesi köydekiler, Efe ve Ali’nin ne kadar mutlu olduklarını fark etmiş. Kimi şaşırmış, kimi gülümsemiş, ama hepsi onların mutluluğuna sevinmiş, çünkü gerçek sevgi yaşı ve cinsiyet tanımaz. Birlikte yaşayan, birlikte gülen herkes o gün gökyüzündeki iki yıldıza bakıp “İşte sevgi böyle güzel bir şey!” diyerek birlikte yaşamaya devam etmiş.
Efe ve Ali, o günden sonra birlikte yıldızları izlemeye devam etmişler. Her gece gökyüzüne baktıklarında, o iki yıldızın kendilerine göz kırptığını görürlermiş. O yıldızlar onlara hep şunu söylermiş: “Sevgi her şeyin üstesinden gelir. İsterse iki erkek olsun, isterse iki kadın, önemli olan kalbinizin birbirinize attığı güzel duygulardır.” Ve bu masal, yıldızların ışığı gibi sonsuza dek mutlulukla bitermiş.